یک نقطه ثابت کنار مسیر، مانند تابلو یا تیر چراغ را انتخاب کنید. وقتی خودروی جلویی از آن گذشت، شمارش «هزار و یک، هزار و دو» را آغاز کنید.

اگر پیش از پایان شمارش به همان نقطه رسیدید، فاصله شما کم است و باید آن را افزایش دهید.

تخمین فاصله با خودروی جلویی بر حسب متر هنگام حرکت دشوار است. همچنین با افزایش سرعت، خودرو در زمان یکسان مسافت بیشتری طی می‌کند.

روش زمانی مانند قانون دو ثانیه، ساده‌تر است؛ زیرا به‌جای تخمین متر، مدت زمانی را که با خودروی جلویی فاصله دارید بررسی می‌کنید.

هنگام توقف پشت خودروی جلویی، بهتر است چرخ‌های عقب آن را روی سطح خیابان ببینید.

این فاصله می‌تواند فضای محدودی برای مانور در شرایط اضطراری فراهم کند و احتمال برخورد را کاهش دهد.

گاهی راننده پشت سر فاصله ایمن را رعایت نمی‌کند. در چنین شرایطی، واکنش عجولانه می‌تواند خطر تصادف را افزایش دهد.

• از ترمز ناگهانی برای تنبیه راننده پشت سر خودداری کنید.
• سرعت خود را به‌صورت ناگهانی تغییر ندهید.
• فاصله خود را با خودروی جلویی بیشتر کنید.
• در اولین فرصت مناسب و امن، اجازه عبور به خودروی پشت سر بدهید.

فاصله توقف، فقط مسافتی نیست که خودرو پس از فشردن پدال ترمز طی می‌کند. این فاصله دو بخش اصلی دارد:

• در مسیرهای مختلف چند بار قانون دو ثانیه را اجرا کنید.
• در سرعت‌های متفاوت، تغییر فاصله واقعی با خودروی جلویی را بررسی کنید.
• هنگام شروع بارندگی یا لغزنده شدن جاده، زمان فاصله را افزایش دهید.
• هنگام رانندگی فقط به خودروی جلویی توجه نکنید و شرایط اطراف مسیر را نیز زیر نظر داشته باشید.